Podsieć

Podsieć to pojęcie z dziedziny adresacji sieci komputerowych, dotyczące urządzeń komunikujących się przy pomocy protokołu IP. Urządzenia znajdujące się w jednej (wspólnej) podsieci charakteryzują się jednakowym początkowym fragmentem binarnego zapisu adresu IP, którego długość wyznacza wartość maski podsieci.
W zależności od implementacji, występują różne notacje w których podawana jest maska podsieci:
* pełna - określa wartość maski zapisując ją bezpośrednio (np. 255.255.255.0, 255.255.255.128, 255.255.255.192, itd)
* skrócona - określa, ile pierwszych bitów zapisu binarnego maski ma wartość 1. Pozostałe bity są wyzerowane (np. /24, /25, /26)
* zanegowana - jak notacja pełna, zera i jedynki w notacji binarnej są zamienione (np. 0.0.0.255, 0.0.0.127, 0.0.0.63)
Na podstawie długości części "zerowej" mówi się o podsieciach n-bitowych, np 8-bitowych dla maski /24, 4-bitowych dla maski /28, itp.
W wersji IPv6 na ogół stosuje się zapis skrócony, np.
* 3ffe:8010:50::/64
Jeżeli dwa urządzenia mają ustawione identyczne wartości maski podsieci, oraz początkowe fragmenty ich adresów IP o długości wyznaczonej przez długość maski są zgodne, wówczas te urządzenia są zaadresowane w tej samej podsieci.

Przykładowe podsieci
do tych samych podsieci należą pary takie jak np.:
* 10.0.0.1 i 10.0.0.20 z maską 255.255.255.0 (czyli /24)
* 10.0.1.10 i 10.0.0.5 z maską 255.255.0.0 (czyli /16)
* 192.168.0.1 i 192.168.0.10 z maską 255.255.255.240 (czyli /28)
ale już nie
* 10.0.1.10 i 10.0.0.5 z maską 255.255.255.0
* 192.168.0.1 i 192.168.0.10 z maską 255.255.255.248 (czyli /29)
(nieidentyczna część "początkowa" wyznaczana przez maskę w zapisie binarnym)

Komunikacja
Komunikacja między urządzeniami z tej samej podsieci może następować bez pośredników na poziomie warstwy sieciowej modelu OSI, tzn bez pośrednictwa routerów. Przy adresowaniu nadawanego pakietu w warstwie łącza użyty jest adres fizyczny hosta docelowego.
Aby urządzenia znajdujące się w różnych podsieciach mogły się komunikować, musi nastąpić routing. Przy adresowaniu nadawanego pakietu w warstwie łącza używany jest adres routera. Router przekazuje dane do odpowiedniej podsieci w procesie routingu (w najprostszym przypadku router posiada dwa interfejsy, pierwszy z adresem sieci źródłowej, drugi - docelowej).

Klasy
We wczesnym okresie funckjonowania IP stosowano podział na klasy podsieci, w zależności od ich długości. Wyróżniano klasy:
* A - maska /8
* B - /16
* C - /24
W związku z gwałtownym rozwojem Internetu, taki podział okazał się być niepraktyczny, zaczęto więc używać masek o długościach innych niż trzy początkowo wyznaczone. Takie podejście określane jest mianem routingu bezklasowego (ang. Classless Routing). Dzięki routingowi bezklasowemu uproszczona jest też agregacja adresowania.